Και εκεί που είσαι μόνη σου…. Και η ζωή σου κυλάει ήρεμα και ωραία…. Τσουπ!!!
το παρελθόν σου εμφανίζεται ξαφνικά, από το πουθενά…αυτό το παρελθόν από το οποίο προσπάθησες πολύ να γλυτώσεις, να το ξεχάσεις γιατί σε πόνεσε.
Σκέφτεσαι…. Μήπως αξίζει μια προσπάθεια? Και την δίνεις. Και την ξαναπατάς…
Για άλλη μια φορά νιώθω ηλίθια.
Γιατί πέφτω συνέχεια στις ίδιες παγίδες.
Πρέπει να σταματήσω να ονειρεύομαι… Δεν είναι αυτά για μένα
Θα κτίσω ξανά το τοίχος μου και δεν θα το γκρεμίσω ΓΙΑ ΚΑΝΕΝΑΝ…
ΜΕ ΑΚΟΥΣ? ΓΙΑ ΚΑΝΕΝΑΝ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου